ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΛΗΜΝΟΣ

Η Λήμνος αποτελεί έναν επίγειο ποδηλατικό παράδεισο στο Αιγαίο. Η μεγάλη έκταση του νησιού, σε συνδυασμό με το ήπιο ανάγλυφο, τα πολλά χωριά και το εκτεταμένο δίκτυο χωματόδρομων που διατρέχουν όλη την έκτασή του, καθιστούν το νησί έναν μοναδικό καμβά για τη σχεδίαση ποδηλατικών διαδρομών. Το πανέμορφο και ήσυχο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, από το Κοντοπούλι έως την Πλάκα, προσφέρει μοναδικές εικόνες φυσικής ομορφιάς και πλούσιους υγροβιότοπους που φιλοξενούν σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας. Στην περιοχή δεσπόζουν τρεις μεγάλες εποχικές λίμνες – η Αλυκή, η Χορταρόλιμνη και η Ασπρόλιμνη – οι οποίες σχηματίζουν ένα πολύτιμο οικοσύστημα που προσελκύει χιλιάδες αποδημητικά πουλιά, μεταξύ των οποίων φοινικόπτερα (φλαμίνγκο), κύκνους, τσικνιάδες και νησιώτικες πέρδικες.
Η Αλυκή είναι η μεγαλύτερη αλμυρή λίμνη του νησιού και, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, προσφέρει εντυπωσιακές εικόνες με τα ροζ φλαμίνγκο να κατακλύζουν τα νερά της. Προς το τέλος της άνοιξης, τα νερά της ξεραίνονται, σχηματίζοντας ένα εκτεταμένο πεδίο άλατος. Αποτελεί τη μοναδική φυσική λιμνοθάλασσα μεγάλου μεγέθους στην Ελλάδα, στην οποία οι ανθρώπινες επεμβάσεις είναι ελάχιστες. Τις προηγούμενες δεκαετίες, αποτελούσε σημαντική πηγή άλατος για τους κατοίκους του νησιού, υλικό απαραίτητο για τη μαγειρική, τη συντήρηση τροφίμων (τυριών, κρεάτων, ψαριών, λαχανικών) και την κατεργασία δερμάτων. Τους καλοκαιρινούς μήνες ξεκινούσαν καραβάνια από τα διάφορα χωριά της Λήμνου με ζώα για τη συλλογή του αλατιού. Για να αποφύγουν τη ζέστη, η εργασία αυτή γινόταν τις νύχτες με φεγγάρι! Ίσως από μια τέτοια εικόνα εμπνεύστηκε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, όταν βρισκόταν εξόριστος στο Κοντοπούλι το 1948, γράφοντας τον στίχο από τα “Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας”: “Λιγνά κορίτσια στο γιαλό μαζεύουνε τ’ αλάτι…”.
Επιπλέον, η Αλυκή αποτελούσε σπουδαίο κυνηγότοπο, ειδικά για αγριόπαπιες, έως ότου χαρακτηριστεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας και το κυνήγι απαγορευτεί. Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί ότι κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί είχαν ναρκοθετήσει την περιοχή. Μεταπολεμικά, πολλοί ψαράδες τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν στην προσπάθειά τους να βγάλουν από τις νάρκες δυναμίτη για ψάρεμα.
Η Χορταρόλιμνη και η Ασπρόλιμνη, υφάλμυρες λίμνες με χαμηλή αλατότητα, αποτελούν επίσης σημαντικούς υγροβιότοπους, ιδανικούς για παρατήρηση σπάνιων ειδών πουλιών και άλλων ζώων, και έχουν ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000. Όπως και η Αλυκή, ξεραίνονται το καλοκαίρι, επιτρέποντας την κίνηση πεζών και ποδηλάτων μέσα σε αυτές. Ο Γάλλος φυσιοδίφης και περιηγητής Pierre Belon (1548) και ο Άγγλος κληρικός και συγγραφέας ταξιδιωτικών βιβλίων Richard Pococke (1739) αναφέρουν ότι στην απέραντη πεδιάδα της Χορταρόλιμνης έβοσκαν μικρόσωμα υπόξανθα αλογάκια, από μια ράτσα η οποία έχει πλέον εκλείψει από το νησί της Λήμνου και υπάρχει μόνο στη Σκύρο. Έτρεχαν με απίστευτη ταχύτητα, αλλά ήταν ανθεκτικά και οι κάτοικοι τα καβαλούσαν.

Η προτεινόμενη διαδρομή κινείται στο βορειοανατολικό άκρο της Λήμνου και έχει ως κύριο στόχο τη γνωριμία με τους σημαντικούς υγροβιότοπους της περιοχής. Με αφετηρία το χωριό Κοντοπούλι, η διαδρομή κινείται αρχικά ανατολικά, διασχίζοντας τον κάμπο μέχρι να κατηφορίσει στη διάσημη Αλυκή. Για τα επόμενα 5 χλμ., κινείται κατά μήκος της δυτικής της όχθης, προσφέροντας μοναδική θέα στον υγροβιότοπο ενώ περνάει και από δύο ξύλινους πύργους, ιδανικούς για παρατήρηση των σπάνιων πουλιών. Στη συνέχεια, περνά δίπλα από την Ασπρόλιμνη και διασχίζει τη διάσημη παραλία Κέρος. Εδώ, εκτός από εκατοντάδες λάτρεις του kitesurf, θα βρείτε πολλές επιλογές για ένα πρόχειρο γεύμα ή καφέ. Στο τέλος της παραλίας εισέρχεστε στη Χορταρόλιμνη, τον τρίτο σημαντικό υγροβιότοπο της περιοχής. Μετά από 2,5 χλμ., φτάνετε στο χωριό Καλλιόπη, απ’ όπου επιστρέφετε γρήγορα στο σημείο αφετηρίας.
Το σύνολο της διαδρομής κινείται σε χωματόδρομους με καλή βατότητα και ελάχιστη κλίση, καθιστώντας την εύκολη ακόμη και για αρχάριους ποδηλάτες. Αποφεύγετε την κίνηση εντός της Αλυκής, τόσο λόγω της ζημιάς που προκαλεί η αλατότητα στα μηχανικά μέρη του ποδηλάτου, αλλά κυρίως για την προστασία αυτού του ιδιαίτερα ευαίσθητου οικοσυστήματος.