ΔΙΔΥΜΑ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Το σχετικά άγνωστο στους περισσότερους Δίδυμο όρος είναι ένα ιδιαίτερο βουνό της Αργολίδας, με υψόμετρο 1.121 μέτρα. Θεωρείται το δεύτερο ψηλότερο βουνό του νομού μετά το Αραχναίο όρος. Στα ανατολικά του συνδέεται με τα υψώματα Αδέρες, ενώ προς τα δυτικά κατηφορίζει μέχρι τον Αργολικό κόλπο, όπου σχηματίζονται μερικές όμορφες και ήσυχες παραλίες, όπως τα Κατσιγιαννέικα και η παραλία του Αγίου Νικολάου.

Οι κορυφές του Διδύμου όρους λέγεται ότι ήταν αφιερωμένες στους ημίθεους δίδυμους αδερφούς Κάστορα και Πολυδεύκη. Σε αυτούς οφείλεται τόσο το όνομα του βουνού όσο και του κοντινού χωριού των Διδύμων.

Η βλάστηση του βουνού είναι κυρίως χαμηλή και κυριαρχούν οι γιουνίπεροι (λανθασμένα αναφέρονται ως κέδροι) και τα πουρνάρια, ενώ την άνοιξη κάνουν την εμφάνιση τους δεκάδες σπάνια και ενδημικά αγριολούλουδα. Παράλληλα, η περιοχή παρουσιάζει ιδιαίτερο γεωλογικό ενδιαφέρον.

Στους πρόποδες της νοτιοδυτικής απόληξης του βουνού σχηματίζονται εντυπωσιακοί γεωλογικοί σχηματισμοί με μορφή κρατήρα, που αποκαλούνται δολίνες. Πρόκειται για μεγάλα σπήλαια των οποίων η οροφή κατέρρευσε, δημιουργώντας τις τεράστιες κυκλικές τρύπες που βλέπουμε σήμερα.

Η πιο εντυπωσιακή είναι η Μεγάλη Σπηλιά, ένα τεράστιο κοίλωμα ευδιάκριτο από μακριά στην πλαγιά του βουνού που τραβά αμέσως την προσοχή των επισκεπτών. Αντίθετα, η Μικρή Σπηλιά είναι πιο διακριτική, καθώς η είσοδός της βρίσκεται στο επίπεδο του εδάφους και δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή.

Οι πρώτες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στην περιοχή χρονολογούνται από την Ύστερη Νεολιθική Εποχή (4.000–2.800 π.Χ.), με ευρήματα όπως λίθινα εργαλεία που ανακαλύφθηκαν στη Μεγάλη Σπηλιά. Κατά την Εποχή του Χαλκού (2.800–1.100 π.Χ.) η δραστηριότητα ήταν περιορισμένη, όμως από την Κλασική Εποχή (5ος–4ος αι. π.Χ.) η περιοχή παρουσιάζει έντονη ακμή.

Στα εσωτερικά τοιχώματα των σπηλαίων έχουν λαξευτεί δύο μοναδικά εκκλησάκια:
η Μεταμόρφωση του Σωτήρος (βόρεια) και ο Άγιος Γεώργιος (νότια).

Στον Άγιο Γεώργιο διασώζονται επιγραφές με λατινικούς χαρακτήρες, ανάμεσά τους μία που αναφέρει το πέρασμα του Θωμά Παλαιολόγου, ηγεμόνα της Πελοποννήσου. Στον ίδιο χώρο υπάρχει επίσης μια παλιά πέτρινη κολυμβήθρα, ενώ ανατολικά του ναού βρίσκεται δεξαμενή επενδεδυμένη με πορσελάνη.

Λίγο πιο πέρα, σε ύψος περίπου 25 μέτρων, βρίσκεται η περίφημη οπή «Ασκηταρειό». Εκεί ανέβαιναν μοναχοί και ασκητές με σχοινιά για να απομονωθούν και να προσευχηθούν.

Αν επισκεφθείτε την περιοχή την άνοιξη, θα συναντήσετε ένα ακόμη μοναδικό θέαμα: χιλιάδες κιτρινοκόκκινες άγριες τουλίπες που ανθίζουν μόνο εδώ. Όπου αλλού προσπάθησαν να τις μεταφυτεύσουν ή να τις καλλιεργήσουν, δεν κατάφεραν να ευδοκιμήσουν.

Εκτός από το χωριό, ο μοναδικός οικισμός στις πλαγιές του βουνού είναι η Πελεή. Μια μικρή αγκαλιά από πέτρινα σπίτια, απόλυτα εναρμονισμένα με το φυσικό τοπίο. Δεν υπάρχουν πλατείες, καφενεία ή δρόμοι — τίποτα που να θυμίζει οργανωμένο οικισμό. Ελάχιστοι μόνιμοι κάτοικοι έχουν απομείνει σε τούτο τον τόπο, πασχίζοντας να επιβιώσουν βόσκοντας τα κατσίκια τους στις γύρω πλαγιές. Αν συναντήσετε κάποιον από αυτούς, αξίζει να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να σας διηγηθεί την τοπική ιστορία . Σύντομα θα τη σκεπάσει η σκόνη της λήθης, όπως και των περισσότερων ορεινών χωριών της χώρας μας…

Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της διαδρομής, αποτελεί αδιαμφισβήτητα η Μονή του Αγίου Δημητρίου, γνωστή και ως Μονή Αυγού. Χτισμένη κυριολεκτικά στο γκρεμό, στέκει αγέρωχη εδώ και μια χιλιετία αγναντεύοντας τον κάμπο και τον Αργολικό κόλπο περιμένοντας τους ελάχιστους επισκέπτες για μια μοναδική ξενάγηση στα άδυτα της. Αναλυτικές πληροφορίες για τη μονή μπορείτε να διαβάσετε στη συνέχεια του άρθρου.

Με σημείο εκκίνησης το χωριό Δίδυμα Αργολίδας, η διαδρομή επισκέπτεται αρχικά τις εντυπωσιακές Δίδυμες Σπηλιές και στη συνέχεια ανηφορίζει από τον κεντρικό ασφαλτόδρομο μέχρι το ανατολικό διάσελο του Διδύμου όρους.

Από εδώ ξεκινά μια απολαυστική χωμάτινη περιπέτεια στις ερημικές πλαγιές του βουνού.

Η διαδρομή κατηφορίζει αρχικά σε έναν απότομο και πετρώδη χωματόδρομο μέχρι το —σχεδόν έρημο— χωριό Πελεή. Στη συνέχεια η βατότητα του δρόμου βελτιώνεται αισθητά και η πορεία διασχίζει τις βόρειες πλαγιές του βουνού, κάνοντας μια μικρή παράκαμψη για την επίσκεψη στην εντυπωσιακή Μονή Αυγού.

Στο δυτικότερο σημείο της διαδρομής ξεκινά ο πραγματικός Γολγοθάς: μια απότομη ανηφόρα μήκους περίπου 3 χιλιομέτρων, γεμάτη πέτρες, που θα δοκιμάσει την αντοχή και τις ικανότητές σας. Αν καταφέρετε να φτάσετε αλώβητοι στην κορυφή, πιθανότατα δεν θα χρειαστείτε τεστ κοπώσεως για τον επόμενο χρόνο!

Η ανταμοιβή έρχεται στα τελευταία 8 χιλιόμετρα της διαδρομής. Είναι κατηφορικά, γρήγορα και απολαυστικά, με υπέροχη θέα προς τη νότια Αργολίδα και τα νησιά της Ύδρας και των Σπετσών.

Συνολικά, η διαδρομή απαιτεί καλή φυσική κατάσταση και το κακοτράχαλο τερέν την καθιστά αρκετά απαιτητική για ποδήλατα τύπου gravel.

Φροντίστε να υπολογίσετε σωστά την ποσότητα νερού που θα χρειαστείτε, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, καθώς δεν υπάρχουν πηγές στη διαδρομή.